Środa z Samantą Dryją!

Cykl „Środa z…” rozpoczynam od polonistycznej perełki –
autorki bloga
Edukacja z pasją”.

Moim gościem premierowego wywiadu jest Samanta Dryja, która o sobie pisze, że urodziła się po to, by uczyć – inspirować, odkrywać oraz zabierać uczniów w podróż po świecie literatury i języka polskiego.
Przestrzeń, którą przyswoiła i zagospodarowała w świecie wirtualnym jest niezwykle uporządkowana, pełna zaskakujących i ciekawych informacji
i ciekawostek dla rodziców, nauczycieli i tych najważniejszych, czyli uczniów.

Zapraszam do lektury! Poznajcie Samantę!


Kim jesteś?

Jestem nauczycielem, polonistą i twórcą bloga Edukacja z pasją. Piszę pracę dyplomową dotyczącą kreatywnego wykorzystania portalu You Tube podczas zajęć języka polskiego
w szkole gimnazjalnej.

Jak przygotowujesz się do pisania pracy dyplomowej? You Tube – to narzędzie technologii, jak zatem łączysz korzystanie z tej strony
w edukacji polonistycznej? Mogłabyś opowiedzieć coś więcej o swojej pracy magisterskiej- myślę, że niejednego
z czytelników zaintrygował ten temat.

You Tube jest portalem, z którego korzystają niemal wszyscy i wcale się nie dziwię, ponieważ znaleźć tu można dosłownie wszystko: słodkie kotki i inne zwierzątka, dobrą muzykę, ciekawe filmy i przede wszystkim – inspirujących ludzi. W jaki sposób można wykorzystać You Tube w edukacji? W różnoraki. Począwszy od spotów reklamowych, które są świetnym punktem wyjścia do rozmowy o tym, czym jest reklama lub manipulacja; przez niezwykłe filmy promujące akcje społeczne, np. przeciw homofobii,  które można użyć podczas godziny wychowawczej czy poruszając na języku polskim temat tolerancji, empatii, współczucia; po moje ulubione – vlogi. Sama bardzo dużo korzystam z tego portalu, więc nie trudno było mi dostrzec bogactwo treści. Na razie jestem jeszcze na etapie badań – pytam młodych ludzi o to z jakich serwisów najczęściej korzystają oraz jak spędzają czas z portalem You Tube (co najchętniej oglądają i dlaczego). Ostatnia część pracy będzie zawierać scenariusze lekcji z wykorzystaniem portalu You Tube – pomysłów mam dużo, więc z pewnością podzielę się nimi na blogu.

Samanta sama tworzy pomoce naukowe.

Czy wykonywany obecnie zawód był zawsze twoim marzeniem?

Odkąd pamiętam marzyłam, by zostać nauczycielem. Początkowo jednak miałam uczyć biologii. W klasie maturalnej zdecydowałam jednak, że nauczanie języka polskiego da mi większe możliwości, niż nauczanie biologii. Dlaczego? Literatura i kultura dostarczają wiele ważnych tematów, które warto poruszyć z młodymi ludźmi, uczącymi się dopiero poruszania po świecie.

Jakie pozytywne sytuacje spotkały Cię podczas pracy?

Miałam wiele takich sytuacji, jedna która utkwiła mi w pamięci, to reakcje jednej uczennicy na dzwonek oznaczający koniec lekcji, jej wymowne zapytanie: „To już?”. Inne miłe rzeczy to uśmiech uczniów, ich chęć współpracy, wzajemna pomoc. Kiedy to widzę, wiem, że udało mi się coś zrobić dobrego.

Spotykasz się z aprobatą swojej pracy, zdarzają się jednak niemiłe sytuacje? Jako młoda nauczycielka, czy umiesz sobie z nimi radzić?

Młodym nauczycielom najtrudniej jest przekonać do siebie rodziców, zwłaszcza, jeśli samemu nie jest się rodzicem. Ale czy są to niemiłe sytuacje? Jeszcze chyba takich nie doświadczyłam.

I oby jak najmniej lub wcale takich sytuacji. Kolejny temat, o którym chciałabym pomówić to sylwetka nauczyciela. Co buduje nauczyciela / lektora? Kim byłaś/byłeś i kim jesteś teraz? Co motywuje?

Nauczyciela, jak każdego człowieka – budują doświadczenia. To, co robimy, z kim przebywamy, czego się uczymy, gdzie i czego poszukujemy – to wszystko nas buduje. Budują nas relacje, jakie zawieramy w miejscu pracy i poza nią. Wszystko to sprawia, że codziennie stajemy się powoli kimś innym i oby lepszym. Co motywuje nauczyciela? Mogę powiedzieć, co mnie motywuje – misja, którą sobie założyłam, kiedy postanowiłam zostać belfrem. Wbrew pozorom praca w szkole, jest jednym z tych zawodów, które dostarczają dużą dawkę adrenaliny, bo nigdy nie wiesz, co zrobią Twoi uczniowie, nawet jeśli prognozujesz, nigdy nie masz pewności, jak lekcja się potoczy. Przychodzenie na zajęcia jest więc przygodą, pewnym performance’m. Jako nauczyciel wiesz, co chcesz odegrać, ale i tak doskonale zdajesz sobie sprawę, że dużo zależy od „publiczności”. Wydaje mi się, że to może jedna z motywacji nauczycieli – doświadczenie lekcji. Myślę też, że każdy belfer stawiając sobie cele, wie do czego dąży, więc wciąż ma silną motywację do wykonywania swojej pracy.

Samanta wśród książek czuje się najlepiej.

Zatrzymajmy się chwilę przy, jak to określiłaś – (bardzo mi się podoba) „publiczności” – jest ona żywa, nietuzinkowa, spontaniczna a Ty – w jaki sposób reagujesz na niestandardowe zachowania uczniów?

Jestem bardzo otwarta na niestandardowe zachowania uczniów, bo wtedy mam poczucie, że uczniowie czują się na tyle swobodnie, by zachowywać się naturalnie – bez stresu i niepotrzebnego sztucznego dystansu, a to sprzyja nauce.

Zgadza się, czy to znaczy, że podczas swoich lekcji akceptujesz tak zwany luz, swobodę i spontaniczność?

Bardzo podchwytliwe pytanie! Lubię spontaniczność, choć czasem, mówiąc potocznie – rozwala nam to lekcję. Niektóre pytania czy dyskusje rodzą się spontanicznie i uważam, że należy je wtedy wykorzystać, bo wtedy uczniowie zyskują bardzo dużo, tym bardziej jeśli angażują się, wyrażają własne zdanie, argumentują je. Natomiast co się tyczy luzu i swobody, to staram się, by moje lekcje oraz moje nastawienie było takie, by nie stresowało uczniów, by mogli czuć się swobodnie (bezpiecznie) i byli rozluźnieni, ale jednocześnie skoncentrowani. Typowego „luzu” (każdy robi, co chce) u mnie nie ma, ponieważ na początku ustalamy plan działań i obie strony powinny go się go trzymać.

Uważasz, że lekcje w plenerze, lekcje poza klasą, wyjście z ławek – to dobre pomysły?

Moim zdaniem to świetny pomysł. Wyjść, pokazać świat, zobaczyć jak coś działa w prawdziwym życiu – to nowe doświadczenie dla uczniów, prawdziwa przygoda i dużo emocji, które sprzyjają zapamiętywaniu.

Bycie nauczycielem / lektorem – jakie ma dla Ciebie barwy? Czy zawsze tak było? Jeśli nie, jak można to zmienić?

Bycie nauczycielem ma wszystkie możliwe barwy. Nie zawsze jest różowo, czasem trzeba zacisnąć zęby i przetrwać trudny okres. Czasami stoją przed nami duże wyzwania, które okazać się wyczerpujące emocjonalnie i psychicznie. Musimy być przygotowani na każdą barwę. A czy można to zmienić? Nie. Tak wygląda życie, musimy stawiać czoła trudnym wyzwaniom i cieszyć się z każdego sukcesu.

O czym marzysz w życiu zawodowym?

Te marzenia są duże, więc o nich mówić nie będę 😉

Na razie nie będę wypytywać, zobaczymy co czas przyniesie 🙂 Natomiast nawiązując delikatnie do tematu przyszłości. Zaczyna się wrzesień, nowy rok szkolny. Każdy nauczyciel mobilizuje swoje siły  i kreatywność, by wejść w nowe z „przytupem”. Jakie cele stawia sobie Edukacja z pasją? Co nowego w sezonie jesienno-zimowym czeka nas na Twoim blogu?

Lubię ten czas! A jeśli chodzi o moje najbliższe blogowe plany, to mam już najbliższe pół roku zaplanowane. Jeśli chodzi o sezon jesienno-zimowy to nowością będzie prowadzanie grupy wsparcia dla maturzystów, zdających język polski na maturze 2017 „Matura z języka polskiego 2017” . Także wszystkich maturzystów czy to zdających język polski tylko na poziomie podstawowym, czy na poziomie rozszerzonym serdecznie zapraszam! Grupa ma celu wsparcie młodych osób, wspólne rozwiązywanie problemów, dzielnie się wskazówkami i oczywiście materiałami. Jestem administratorem tej grupy i chętnie na pytania czy wątpliwości odpowiem.

Bardzo dziękuję Ci za rozmowę.

Mam nadzieję, że czytelnicy poznali Samantę – tę, która siedzi za sterami rewelacyjnego bloga Edukacja z pasją. Zachęcam do zapoznania się z tym, co ma nam wszystkim do przekazania moja rozmówczyni – Samanta Dryja.

Samanta, jak się okazuje, to również świetna dziennikarka!
​Na swoim blogu, w zakładce „zapiski nauczycieli” poprowadziła kilka wywiadów, pytając:  Dlaczego zostałaś/zostałeś belfrem?
​Wśród grona belfrów znalazłam się również i ja!
Zachęcam do przeczytania wywiadu.​

Już teraz pragnę zapowiedzieć kolejny wywiad. Moją rozmówczynią będzie lektorka języka polskiego jako obcego oraz właścicielka jednej z warszawskich szkół językowych. Jakie macie podejrzenia, któż to może być? Więcej nie zdradzę.
Teraz zachęcam do zapoznania się z tym, co oferuje Samanta!

P.S. Kreatywnych i inspirujących lektorek i nauczycieli języków obcych jest tak dużo! Dziękuję za wszystkie zgłoszenia. Stąd moja decyzje, że: wywiady będą ukazywały się dwa razy w miesiącu!
Pozdrawiam!
Agata

 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *